صفحه اصلی تقویم تجسمی

۴ ربیع‌الثانی ١٣٠٤ قمری - درگذشت میرزا غلامرضا اصفهانی

مهدی بامداد در خصوص این شخصیت در کتاب شرح حال رجال ایران می‌نویسد:

«میرزا غلامرضا خوشنویس از اساتید فن خط بوده و قسمتی از کتیبه مسجد سپهسالار به خط اوست. میرزا غلامرضا شعر نیز می‌گفته و تخلصش غزال بوده است. از هنرهای میرزا غلامرضا یکی این بوده که مانند خطوط تمام اشخاص می‌نوشته (شبیه‌نگاری) و خط آنان را تقلید می‌کرده است. می‌گویند برای گرفتن حواله یا براتی از خزانه، خط و مُهر دوستعلی خان معیرالممالک (نظام‌الدوله) خزانه‌دار را برای شخصی ساخت و آن شخص حواله را که در حدود مبلغ سیصدتومان بود از خزانه گرفت و بعد معلوم شد که حواله مزبور ساختگی بوده و گیرنده‌ی وجه را پیدا کردند و او اقرار کرد که میرزا غلامرضا برای من ساخته است. نظام‌الدوله میرزا را خواست و باو گفت که ساختن مُهر چندان اشکالی ندارد اما خط مرا چگونه ساختی؟ میرزا غلامرضا به وی جواب می‌دهد که من مانند "میر" می‌نویسم چطور می‌شود که مثل شما ننویسم.

دوستعلی خان او را برای این کار چند روزی در خانه خود زندانی می‌کند بعد یکی از اجزای دستگاه معیرالممالک که ضمناً پسرش نیز بوده موجبات استخلاص او را فراهم می‌آورد، باین معنی باو می‌گوید که نامه‌ای به نظام‌الدوله بنویس و من بوسیله پسرش تو را آزاد خواهم کرد. میرزا نامه‌ای به نظام‌الدوله می‌نویسد و باین مصراع شعر: در سنگلاخ حیرتم افکنده روزگار، آغاز می‌نماید و به توسط دوست محمد خان باو داده می‌شود و آزاد می‌گردد مشروط به اینکه به امیر دوست محمد خان پسرش مشق خط بدهد. از او پسری باقی ماند که چندان تعریفی نداشته است.»