صفحه اصلی تقویم تجسمی

- 18 تیر 1384 خورشیدی درگذشت کریم امامی

18 تیر 1384 خورشیدی

درگذشت کریم امامی

کریم امامی در سال ۱۳۰۹ در شهر کلکته متولد شد و دو سال اول زندگی خود را در آنجا گذراند اما خود را  شیراز ی می دانست و به گفته خودش: "رسماً همیشه متولد شهر حافظ و سعدی خواهم ماند".

اهالی فرهنگ او را با ترجمه هایش مهم و تاثیرگذارش می شناسند اما جامعه ی هنری خصوصا تجسمی، وی را با نقدهایش در بین سال های دهه ی چهل شمسی می شناسند که به زبان انگلیسی در روزنامه کیهان اینتر نشنال می نوشت. 

در مقدمه کتاب "گال...گال...گالری" که به مجموعه نقد ومقالات کریم امامی بر هنرهای تجسمی دهه چهل اختصاص دارد ، مترجم کتاب آقای "مهران مهاجر"، اندیشه و وسعت نگاه وی این نویسنده را چنین توصیف می کند:

"کریم امامی را مترجم، ویراستار، و فرهنگ نگار می خوانند؛ اما او از جملۀ پیشگامان نقد هنری در ایران نیز بود. امامی فعالانه در فضای هنری این سال ها حاضر بود و در فهم و توصیف و تبیین جریان های هنری و آثار هنرمندان بسیار کوشید. همو بود که نام «مکتب سقاخانه» را بر یکی از جریان های پیشگام هنری ایران نهاد.

باری، نوشته های کوتاه او نگاهی چند وجهی به هنر دارند و واجد چندین ویژگی برجسته هستند؛ امامی، با اینکه از هرگونه لفاظی و طرح قالب های نظري پرطمطراق می پرهیزد، موشکافانه و باریک بینانه سویه هایی معنادار از جریان های هنری و کار هنرمندان را به ما نشان می دهد؛ از جمله به رابطۀ میان تکوین آثار هنری و اقتصاد هنر اشاره می کند؛ از ضرورت وجودي نهادهای هنری و نقش آنها سخن به میان می آورد؛ در باب نحوه نمایش و عرضه آثار بحث می کند؛ و آنگاه که به خود کارها می پردازد، رابطه آنها با سنت تصویری ایران و جریان های غربي هم روزگار را می کاود، و گرته برداری بی معنا از آن سنت و الگوبرداري انفعالی از این جریان ها را نقد میکند و در عین حال، بهره برداري خلاقانه برخی هنرمندان از امکانات تاریخی و معاصر را نشان می دهد ... امامی همچنین، در بررسی آثار هریک از هنرمندان، به کاوش در مسئله مهم استمرار در شیوه بیان و خطر ملازم آن، یعنی تکرار و ملال، و در مقابل آن دگردیسی سبکی و نوآوري مدام و مخاطرۂ ملازم آن، یعنی در غلتیدن در موج های ناپایدار هنری، می پردازد.

تصویری که امامی از هنر ایران در دهه چهل به دست می دهد موجز، روشن، دقیق و زنده است. نوشته های کریم امامی برای نگارش هر روایتی از تاریخ هنر ایران اسنادی ارزشمند است".