صفحه اصلی گالری گردی

جدال برای فاش ساختن تمثالی آشفته

درباره‌ی نمایشگاه گروهی آدم‌واره در گالری نگاه

اگرچه موضوع انسان فصل مشترک و پیونددهنده‌ی آثار با یکدیگر است، اما گوناگونی این آزمودگی‌ها جهان بصری متفاوتی را پیش روی مخاطب می‌گذارد. آدم‌واره‌هایی که یا نوعی پرتره‌نگاری‌اند و یا عرصه‌ای از فرم‌های پیچان و درهم تنیده که نمودی اندام‌واره را از بدن انسان خاطرنشان می‌کنند، گستردگی موضوع را در پردازش، پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. آدمی در اینجا به یک تعریف واحد بسنده نمی‌کند و در تلاش برای بیان روایت‌های متفاوت است. در اظهار این روایت‌گری‌ها تکنیک سهم عمده‌ای را ایفا می‌کند. در آثار هنرمندانی چون یوسف شجری‌اقدم و پروین مقدم، پدیده‌ی تصویر با مداد روی کاغذ جلوه‌گاه سطوح تیره و روشن است و تداخل خطوط و انباشتگی آنها کیفیتی صرفاً طراحانه را به نمایش درمی‌آورد تا در نمونه های دیگری چون آثار هایده نقی‌زاده و مهرداد ختایی قلمروی تصویر در خدمت ترکیب مواد و به‌کار بردن وضعیتی از جسمانیت رنگ در اثر را نمایان می‌سازد. به این ترتیب با انواعی از فرم‌های بیانی روبه‌روییم که هریک را در نسبت با خویش باید مورد واکاوی قرار داد و پرسشی را مطر ح ساخت مبنی بر اینکه هریک از آثار تا چه میزان موفق در دست یافتن به ظرفیت موضوع به میانجی کارماده گشته و توانسته از سطح تکنیک‌مآبی عبور کرده و به ساحت سوژه دست پیدا کنند؟

 

متن کامل در شماره ۳۹۹-۳۹۸ تندیس 

تصویر: اثری از هایده نقی‌زاده