صفحه اصلی گالری گردی

گارنیک درهاکوپیان؛ هنرمند تجربه

درباره نمایشگاه منتخب ماه تندیس، آثار درهاکوپیان در گالری آریا

درهاکوپیان نیز همچون سایر نقاشان مدرنیسم ایرانی در پی تجربه‌های فرمی و متریالی بود. این دلبستگی به حدی بود که تا حال ادامه یافته است. او هنرمند تجربه­‌هاست. در کتاب آثارش ردپای فردی و تجربه‌­های گروهی تکرارشونده به وفور دیده می­شود و گاه اگر نام هنرمند از کنار اثر حذف شود تشخیص مولف اثر غیرممکن است. اما بیشترین ردپای شخصی هنرمند در متریال مشبک‌­کاری سیمان و مدل­های طبیعت بیجان بازشناخته می­شود.  "از سال ۴۶ که در سازمان گرافیک بودم، برای کارهای معماری، سر ساختمان می‌­رفتم و این باعث شده بود که سیمان همیشه جلوی چشمانم باشد. ملات را برمی­‌داشتم، لمس می­‌کردم و کارکردهایش را در فصل­های مختلف سال بررسی می­‌کردم.  همین مساله باعث شد تا به فکر استفاده از سیمان در آثارم بیفتم. "طبیعت ­بیجان­‌های هنرمند از لحاظ فرمی بیشترین تاثیر را از کوبیسم سزانی و بعدها کوبیسم پیکاسو و براک می‌­گیرند: اشکال ساده­‌ی هندسی، خطوط شکل­‌ساز و  برگزیدن نقطه دیدهای متفاوت و همزمان در یک تابلو که عموما شامل زاویه دید همزمان از بالا و روبرو در یک تابلو می­‌شد. اشیا و فضاها به واسطه­‌ی خراشیدن سطح سیمانی شکل می­‌گرفتند که هنرمند از تاثیرات دوران کودکی و خراشیدن سطح یخ­زده‌­ی پنجره با ناخن یاد می‌­کند. پاکباز نیز می­‌افزاید: "درهاکوپیان با نیت دستیابی به قالب‌های مناسب برای بیان، مواد و اسلوب‌های گوناگونی را می‌آزماید. جالب آنکه در ماده‌ی سخت و زمخت سیمان محملی برای ظرافت‌کاری می‌یابد. در واقع تسلط بر زبان تجسمی و مهارت تکنیکی فوق‌العاده به او امکان می‌دهد مهر خود را در آثارش بر جای گذارد. حتی در نقاشی‌هایی که رد و نشان پیکاسو، براک و یا اکسپرسیونیست‌های آلمانی به وضوح دیده می‌شود، شخصیت مستقل او نیز حی و حاضر است.

 

متن کامل در شماره ۳۹۹-۳۹۸ تندیس