صفحه اصلی گالری گردی

منظره‌هایی که منظره نیست

نقد مخاطب از نمایشگاه نقاشی‌های ابراهیم اکبری گرز در نگارخانه ایده

در این مجموعه عناصر و نشانه‌های تماماً زمینی در آثار هنرمند جایگاه ویژه‌ای پیدا می‌کنند و این جایگاه ویژه نسبت فضایی است با رویاهایش که به صورت المان‌های منظره موجودیت یافته. او سعی دارد که با تصویر کردن رویاهایش زمان آن‌ها را از خاطرش دور نکند و از یاد نبرد، این عناصر زمینی مانند آسمان، ابر، کوه، زمین، زمین، درخت و آب موجودیتی نوین در ساختار محیطی رویاها و احساس او پیدا می‌کنند و کوششی است برای برقراری رابطه‌ی نسبی با «ناخودآگاه» و «منیت» که آن را در حضوری نقاشانه اصالت بخشیده و به جایگاهی روانی رسانده و از طریق فرم و رنگ و انتقال این عناصر، تجسم خود را به فراواقعیت تبدیل و در نقاشی‌هایش به تملک درآورده است. 

 

متن کامل در شماره ۳۹۷-۳۹۶ تندیس