صفحه اصلی گالری گردی

در میانه‌ی کابوس و قصه

درباره نمایشگاه نسیم داوری در گالری آران

نقاشی‌های این مجموعه به بیان کامل و همه‌جانبه‌ای از سوررئالیسم رسیده است. تخیل در اینجا با عنصر شگفتی و هراس همراه شده و از ترکیب‌شان، موجوداتی منحوس، سرگردان و تنها متولد شده‌اند. عنصر هراس در این کارها، نمودی عینی و سطحی ندارد و در عمق تنیده شده است. زمینه‌ی نقاشی‌ها برهوت‌هایی بی‌انتها، کنج‌های دیوار و مانند اینها هستند. فضاهایی خالی از هرگونه تکاپو، اما با نشانه‌هایی آشنا که دچار تحول شده و دیگر کارکرد و جایگاه پیشین خود را ندارند. زمین‌هایی لم‌یزرع که موجودی توده‌وار بر آن افتاده، یا در برابر آینه خود را می‌بیند. میزی که ظرف‌هایی شیشه‌ای روی آن قرار دارد اما آنقدر خاک گرفته و  حاوی اشیائی نامشخص‌اند که نمی‌توان گفت این‌ها دقیقاً چیستند و به چه کاری می‌آیند. گویی بر اثر حادثه‌ای، همگی خانه و زندگی‌شان را رها کرده‌اند و رفته‌اند؛ و این، باقی‌مانده‌های آن روزگار است.

 

متن کامل در شماره ۳۹۵-۳۹۴ تندیس