صفحه اصلی نوشتار

عکسی و آهی

یادی از استاد علی اکبر یاسمی


محمدحسن حامدی

عکسی و آهی

یادی از استاد علی اکبر یاسمی

شخصا استاد علی‌اکبر یاسمی ‌(1341ـ1280 ش) را یکی از توانمندترین و بی تردید شاعرترینِ نقاش معاصر ایران می دانم. در سال 1391 به جهت  برگزاری مراسم بزرگداشتی، جستجویی در میان اوراق و اسناد به‌جامانده ازایشان داشتم و عکسی را یافتم که چهره‌ی وی را در سال 1299 شمسی نشان می‌داد و این همان ایامی ‌است که ا‌یشان در مدرسه‌ی صنایع مستظرفه مشغول به تحصیل بوده است. 

اما آن‌چه مرا جذب کرد، نه تصویر هنرمند، بلکه یادداشت پشت آن بود؛ دلنوشته‌ ای که گویای حال هنرجوی بیست‌ و‌یک ‌ساله‌ ایست که به دور از خانواده و شهر تبریز، به تمنای کسب فنون و هنر نقاشی، یکه و تنها در تهران به‌سر‌می‌برد؛ غربتی که وسعت آن از لابه‌‌لای همین مختصر‌کلمات احساس می‌شود:

"محض یادگاری این عکس ناقابل خود را تقدیم خانواده‌ی محترم می‌نمایم که گاهی به این وسیله، این دردمند را یاد آورده و به‌ جای بنده‌ی فراموش‌شده، بر طاق نسیان نهند. [امضاء: علی‌اکبر]

تاریخ 5 ذیحجه‌الحرام 1340 برابر 1299 شمسی و تابلویی که مشاهده می‌شود هنوز به اتمام نرسیده است".

این تصاویر و متن ضمیمه در کتاب " جستارهایی در تاریخ هنر" که سال گذشته منتشر شد، آورده ام.