صفحه اصلی نوشتار

زمان مطلقِ عالم مثال

بررسی فضای چندساختی در نگاره‌ی خودکشی شیرین


بنفشه مهری

در نگارگری ایرانی تا آنجا که ممکن است سعی می‌شود هریک از اجزای اثر به صورت منفرد در بارزترین شکل خویش به نمایش درآیند. بنابراین، تصویر آن‌ها از حالت‌های گذرا و لحظه‌ای، به حالت‌های ثابت و پایدار گرایش پیدا می‌کند. قسمتی از «جزء» منعکس می‌شوند که بتواند، در مقامی استعاری، نمایاننده‌ی جوهره‌ی آن باشد. در این نوع نمایش، تأکید بیشتر از آنکه بر ذهنیت خاص و خلاقیت فردی نگارگر باشد، بر معنایابی براساس سنت‌های بازنمایی است. از طرف دیگر، ارتباط هر جزء با جزء دیگر یا قرارگیری هر جزء به نسبت ایده‌ی مرکزی اثر یا به‌ طورکلی، کاربست اجزا در ترکیب‌بندی اثر، هیچ جزئی را از نمایش واضح و روشن خود باز نمی‌دارد.