صفحه اصلی نوشتار

L.H.O.O.Q


میلاد جهانی سیاهرودی

شاید تصویر به منزله متنی که هنرمند را می‌شناساند به آشکارترین صورت در رسم خود- چهره دیده شود که طی آن هنرمند آگاهانه تصویر خود را نقش می‌زند. ما با توجه به چهره شناسی هنرمند طیبعتا احساس میکنیم که چیزهایی درباره‌ی او در می‌یابیم. گاهی هنرمندی چهره هنرمند دیگر را میکشد یا یک کار پیشین را تفسیر می‌کند. این کار هر دو طرف را به روشنی می‌شناساند. به عنوان مثال در کار مشهور دوشان با نام L.H.O.O.Q که در آن برای مونالیزای لئوناردو ریش و سیبیل رسم کرده است، زندگی نامه و خود- زندگی نامه در هم آمیخته شده است. دوشان در این شمایل‌نگاری یک جنس دیداری درباره‌ی هویت دو جنسی لئوناردو عرضه می‌کند و شادمانی خود را از بازی کردن با هویت‌های مردانه-زنانه‌ی خود آشکار می‌سازد.

روش‌شناسی هنر، لوری آدامز، ترجمه علی معصومی، نشر نظر

 

تصویر: L.H.O.O.Q، مارسل دوشان، ۱۹۱۹، موزه هنر فیلادلفیا